Een tijdje geen blog en dat komt niet omdat we alleen maar hebben liggen kateren in Vegas, maar meer door het feit dat we gewoon helemaal opgezogen werden door het leven als sterren. Daarover later meer; laten we bij het begin beginnen!

Na onze bezoeken aan Zion (ik hou nog steeds van je!) en Bryce, besloten we naar de Grand Canyon te gaan, aangezien het alleen op zaterdag nog zonnig zou zijn en daarna vrij bewolkt zou worden en we niet dit soort taferelen wilden:

11195874696_8046927508_b

Gelukkig scheen de zon inderdaad nog toen we onderweg gingen naar de Grand Canyon. Onderweg viel ons wel al af en toe wat lager liggend gebergte op en wat diepe kloven langs de weg, maar net als bij al dat ander moois dat we tot nu toe hebben gezien, lijkt dat wat je wilt zien uit het niets te verrijzen. En zo stonden we opeens oog in oog met dit:

DSC_0411 kopie DSC_0421 kopie DSC_0422 kopie DSC_0428 kopie

De Grand Canyon is inderdaad imposant. Groots. Adembenemend. Ik snap wel waarom mensen hier het ‘on top of the world’-gevoel kunnen hebben. Het lijkt in niets op alle natuur en gebergte die je ooit eerder hebt gezien.

DSC_0427 kopie

Na de Grand Canyon vervolgden we onze weg naar Vegas! En bij de Grand Canyon was het al een beetje bewolkt; onderweg zagen we deze bevolking omgetoverd worden in zware regenbuien – de eerste van de vakantie (die we gelukkig net ontweken hebben).

DSC_0443 kopie DSC_0444 kopie DSC_0448 kopie

Eigenlijk zouden we een dag later in Vegas aankomen, maar omdat we Antelope Canyon hebben overgeslagen, kwamen we er al op zondag aan. Voor die nacht sliepen we in het Stratosphere hotel; het toch wel een beetje bekende hotel met de 350 meter hoge toren waar vanaf je heel Vegas kunt zien en waar je zelfs in kunt dineren. Oh ja, en die toren draait dus rond, wat heel fijn is voor mensen die er al heel onstabiel staan dankzij hun hoogtevrees. En bovenop deze toren werden twee vermoedens bevestigd: (1) ja, Vegas is echt heel groot (nog groter dan je denkt wanneer je aan komt rijden) en inderdaad mooier in het donker; en (2) ja, hier hebben ze ook fotohokjes waar je hele foute foto’s in kunt maken.

IMG_2396 PDNB-FF7L2_1

Verder is Vegas gewoon een gekkenhuis. Inchecken bij het hotel? Prima, maar wel eerst even het hele casino doorlopen. Zo’n casino dat 24 uur per dag drukbezet is met allerlei soorten mensen: van prostituees met uithangende tieten tot rijke mensen die veels te veel geld uitgeven en van sokken-in-de-sandalen tot volledig opgedoft. Verder is het er donker, zodat je geen tijdsbesef hebt. Overal rinkelen machines, schreeuwen mensen en schijnen lichten. Het is bizar.

Na ons eerste geld verloren te hebben omdat we toch bezweken waren aan het gokvirus dat hier blijkbaar heerst, checkten we uit en gingen we naar iets waar we na alle brakke motels, slechte bedden en half-lekke douches heel erg naar uit hadden gekeken: The Venetian! Een bekend hotel in Vegas, dat bekend staat om de Italiaanse inrichting (je kunt er in een gondel varen. Een gondel. Op een rivier. IN een hotel) en ook terugkomt in diverse films (o.a. Rat Race). Het is een vijfsterren hotel en we vonden gewoon dat we dit een keer gedaan moesten hebben (en de prijs viel absoluut mee). En oh, wat was het heerlijk luxe:

VenBathroom01-3000x1500 Luxury01-3000x1500

We voelden ons als sterren en tegelijkertijd gezegend over alles wat we al hebben mogen zien en dan ook nog eens voor twee nachten zo’n prachtige suite!

Ons geluk was helaas iets minder gezegend, hoewel Jeroen na een paar keer drukken op een knop meer dan 100 gratis spellen kreeg en we toch met ietwat winst Vegas konden verlaten. Maar niet nadat we (bijna) alles asociaal hebben uitgegeven in de outlets…

IMG_2407

Vegas is alles wat er ervan verwachtten en toch ook weer een beetje anders. Het is er nog heter en benauwder dan verwacht. De strip staat aan beide kanten volgebouwd met hotels, hoewel we dat om de een of andere wonderbaarlijke reden maar aan 1 kant verwacht hadden. Mensen met flapperende kaartjes op de straten met Tina, Rachel of Stacey erop voor maar $150 per uur.

Ik vond het niet erg om Vegas te verlaten na er drie dagen te zijn geweest. Dat is genoeg. Anders was ik nu arm.

Na Vegas sliepen we 1 nachtje in Barstow voordat we vandaag onze weg vervolgden naar San Diego; een stad die we volgens vele mensen gezien moeten hebben. Dus bij deze. De reis er naartoe liet ons zien dat we weer in het groene en bergachtige Californië terug zijn.

DSC_0453 kopie DSC_0460 kopie

De eerste 2,5 week van deze reis waren zeer intens. Veel gereden, gezien en indrukken opgedaan. Steeds vroeg opgestaan en doorgeraasd. Nu is het tijd voor ontspanning en dat hopen we o.a. te gaan vinden op de prachtige stranden van San Diego.

In San Diego hebben we gelukkig een soort-van-appartementje waar we een week verblijven. Zelf boodschappen doen en koken; daar zijn we wel aan toe na 2,5 week restaurants en diners. Hoewel ik, als ik terug ben, een petitie ga starten om de iHop naar Nederland te halen. Serieus, bekijk de menukaart maar.

Nou, doei!

Delen? Mag!Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePin on PinterestShare on Tumblr

One thought on “Rondreis westkust Amerika #7 – Van Grandioze Grand Canyon naar Verbazend Vegas

  1. Het is weer een verslag waar ik van ga watertanden, zo gaaf jullie reis! Ga lekker uitbuiken en na sudderen in San Diego. En o ja, ik steun jullie petitie om iHop naar NL te halen, kanonne wat een heerlijke herrie allemaal 🙂 En de Venetian, pfffffffffffff
    Liefs en dikke kus, Anke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *