We waren toch wel enigszins blij om Nevada te verlaten. We komen er natuurlijk nog wel terug voor Vegas – maar dat is, zo denken we, toch een heel andere wereld dan het Nevada dat we 7 uur lang al rijdend hebben gezien en waar we superslecht geslapen hebben op bedden waarvan je de vering voelde en met het idee dat er wellicht ’s nachts een alien voor de deur zou staan. Al vroeg vertrokken we dan ook richting ons eerste nationale park-bezoek in Utah: op naar Zion! DSC_0311 kopie Onderweg ‘verloren’ we helaas een uur doordat we door een tijdzone gingen, waardoor we in de godsgloeiende hitte aankwamen in het schattige stadje Springfield waar we konden parkeren en de shuttlebus konden pakken naar Zion National Park. Na ons besef dat we alle ‘noodzakelijke items’ vergeten waren voor een ‘dag in het park’ (water, zonnebrand – aldus het waarschuwingsbordje) besloten we toch maar even terug te gaan naar de auto om die spullen te halen. En wat ons toen overkwam is nog steeds niet met of in woorden uit te drukken. Stil waren we ervan. Overweldigd. Bizar mooi. Ik ben – naast op Jeroen en pinguïns – nu ook een beetje verliefd op Zion. En nee: het is niet raar om verliefd te zijn op een stel grote stenen.

Wat de unicorns hier precies hebben gedaan, is mij nog steeds een raadsel. Ik denk dat ze zichzelf vergroot hebben en met goudbruin klei zijn gaan spelen, waarna ze hun creaties ergens in de Zion Canyon hebben gedropt.

Geen enkele foto zal goed genoeg laten zien hoe mooi Zion in werkelijkheid is, maar vooruit:

DSC_0319 kopie

DSC_0335 kopie

Never forget how small we are…

DSC_0336 kopie

DSC_0349 kopie

We verlieten Zion al redelijk snel, omdat het gewoon niet uit te houden was in de hitte, al baalden we daar wel een beetje van. Maar al snel bleek dat we niet getreurd hoefden te zijn – de route naar ons volgende hotel (in Panguitch) leidde ons recht door de Zion Canyon. Hoera!

DSC_0358 kopie

Panguitch hebben we trouwens nooit gezien. Niet omdat we onderweg pech kregen (daarover later meer…), maar omdat ons hotel vlak voor de stad lag. Vanuit dat hotel werden we naar “the most fantastic diner with the best food ever” doorverwezen, waarna bij aankomst in die ‘fantastic diner’ bleek dat de mensen van het hotel en het restaurant gewoon hoogstwaarschijnlijk familie van elkaar waren. En het eten was niet ‘the best ever’, want er zat kaas overheen (waarom doen ze hier overal kaas overheen?).

Ook het ontbijt was niet om over naar huis te schrijven (onze theorie is dat de scrumbled egg de avond ervoor al gemaakt was en de zwarte toast een uiting van artistieke vrijheid was), maar het gaf ons voldoende energie om de weg te vervolgen naar Bryce Canyon. Ook al zo’n pareltje.

DSC_0361 kopie DSC_0382 kopie DSC_0374 kopie DSC_0372 kopie DSC_0367 kopie DSC_0366 kopie

Mijn unicorn-theorieën raken een beetje op, maar ik denk dat deze keer de theorie toch iets meer luguber is. Hier hebben ze de pieken zo puntig gemaakt om er vervolgens onder te gaan wonen en zich zo te kunnen beschermen tegen de eerste mensheid (je weet wel, dat soort waar we vanaf stammen en dat al het moois (inclusief unicorns) af en/of stuk probeert te maken).

Na deze twee geweldige ervaringen werden we op onze weg naar het volgende hotel in Page nog even getrakteerd op de Red Canyon:

DSC_0391 kopie

Helaas werden we vlak na de schattige stad Kanab verrast met een lekke band. Samen met de lekke band verging ook mijn idee dat een 4×4-wagen echt ALLES aan zou kunnen. Daar stonden we dan in 40 graden, te wachten op hulp… Die gelukkig snel kwam :-). Binnen anderhalf uur waren we weer op weg en zijn we – met anderhalf uur vertraging, duh – veilig aangekomen in Page.

De Antelope Canyon-tour slaan we helaas over, gewoon omdat we stom zijn geweest en niet van tevoren hebben geboekt waardoor alle tours nu vol zitten. Maar wellicht hebben we hierdoor wel geluk bij een ongeluk, want we gaan morgen op een gelukkig nog zonnige dag naar de Grand Canyon (voordat het er een paar dagen blijft regenen!).

Doei!

Delen? Mag!Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePin on PinterestShare on Tumblr

6 thoughts on “Rondreis westkust Amerika #6 – De vaak vergeten parels: Zion & Bryce

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *